"Αν αγοράσεις κι άλλο παραμύθι, να ξέρεις πώς δεν πρόκειται να σου το διαβάσω!". Αλλά δεν με ένοιαζε. Εξάλλου σ' ένα-δυο χρόνια θα πήγαινα στην πρώτη δημοτικού και θα μάθαινα να διαβάζω μόνη μου. Τότε όλα εκείνα τα παραμύθια, που αγόραζα με το ελάχιστό μου χαρτζιλίκι, θα ζωντάνευαν. Οι ζωγραφιστοί ήρωες θα αποκτούσαν φωνή και 'γω παρέα. Απ' όσο θυμάμαι, λοιπόν, τον εαυτό μου μού άρεσε να διαβάζω ή να μου διαβάζουν.
Το πρώτο μου κανονικό πολυσέλιδο σκληρόδετο βιβλίο περιείχε παραμύθια του Άντερσεν. Θυμάμαι ότι χρειάστηκαν παραπάνω από δύο μέρες για να ολοκληρώσω την ανάγνωση της τετρασέλιδης ιστορίας του Κοριτσιού με τα Σπίρτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου